Nairobi, Naivasha en Nakuru...
Nanda en baby Nedima de Neushoorns.
Zeg, als ik dat niet ben! Daar sta ik dan in de verlaten omgeving van Lake Elemantaita een beetje leuk te doen... (het meer ligt aan de andere kant dus die kan u niet zien nee, dat klopt ja. Oh en die witte dingetjes zijn veren en botjes van dodoe flamingo's...) 
Verrek, een aapje in een boom, wat ontzettend leuk zeg! Dag lieve mensen,
Zoals ik u verteld had zou ik een paar dagen weggaan, en dat heb ik gedaan. Vorige week donderdag zijn Hanna, toby en ik naar Nairobi gegaan met een shuttle, die voor het eerst dat ik er in zat eens geen vertraging van minstens 1,5 uur had, dus dat begon goed. Eenmaal in nairobi hebben we Hanna ergens afgezet want die had een midcamp van haar reisorganisatie. toby wist ergens wel een "goed" hotel te zitten. Dat was het zeker, het was een luxe die ik in lange tijd niet gezien had! Omdat Toby daar al twee keer eerder was geweest krgen we 50% korting en toen was het nog maar 20 euro, wat voor keniaanse begrippen nog vrij veel is dus u moet zich voorstellen wat een mooi hotel dat was! We hadden besloten om er onze "verwendag" van te maken dus gingen we s'avonds uit eten in een luxe italiaans restaurant; heeeeerlijk want ik mis mijn pasta-verslaving wel een beetje! Daarna zijn we ergens nog wat gaan drinken en belanden we per ongeluk in een Karaoke-bar. Ik schreef me natuurlijk in om een nummertje te zingen wat erg grappig was zo meelezend vanaf een scherm als de enige mzungu in the house, en dus alle ogen op mij gericht. We hebben de hele avond met de kenianen gedanst en gezongen en pas toen de bar dicht ging gingen we met de taxi naar huis waar we om 5 uur eindelijk in bed lagen. Om 9 uur moesten we al uitchecken dus dat was natuurlijk iets minder maar als dappere dodo's trokken we met onze bagage de verkeerde kant van de stad op. Pas na een uur lopen kwam Toby tot de ontdekking dat we precies de verkeerde kant op hadden gelopen en we hadden toch echt geen zin om weer terug te lopen dus hebben we een taxi genomen naar het Y.M.C.A. een hostel aan de rand van de stad waar we goedkoop maar goed twee nachten hebben geslapen. De volgende dag heb ik een serieuze shoppingdag gehouden en 3,5 uur op een curiomarkt onderhandeld over de prijzen tot ik echt hoofdpijn had en de souvenirs ook nauwelijks meer kon dragen. Maar dat is natuurlijk goed nieuws voor den meeste lezers, want het zijn natuurlijk jullie cadeautjes! (nou ja de meesten dan he, heb voor mezelf ook het een en ander gekocht) Ik heb deze dag ook een aantal reisbureaus die safari's organiseren bezocht en uiteindelijk voor een mooie prijs een twee-daagse safari geboekt. Om 7 uur werd ik door de chauffeur en gids Alex opgehaald en we reden onder de donkere wolken richting Naivasha. (het regenseizoen is nu echt begonnen) Rond 9 uur waren we in Hell's Gate het national park in Naivasha. Ik vroeg me af waaromn het deze naam droeg maar de gids zei dat ik daar vanzelf wel zou achterkomen. We hebben een half uur met de auto door de hoge rotsachtige omgeving gereden waar we een paar zebra's en warthog's zagen. (die ik tot mijn favoriete safari-dier heb gemaakt! Ze zijn echt supergrappig een soort van wilde everzwijntjes met grote tanden en wanneer ze rennen want het zijn behoorlijke schuchtere beestjes gaat hun staart stijf omhoog als een pijl en pas daarna zetten ze het op een rennen met de staart in de lucht!) We stapten ergens uit waar we een wandeling konden maken door smalle kloven tussen de rotsen en hotsprings. De hotsprings kwamen uit de rosten (vulkaanactiviteiten) en het water was echt kokend heet! We hadden een masaai-gids bij ons tijdens de wandeling die volgens mij al dronken was en de hele tijd grappig aan het lallen. We moesten behoorlijk klimmen en klauteren waar ik met mijn sportschoenen niet op gerekend had, af en toe waren de rotsen door het warme water heel erg glibberig. We namen "de kortste weg" maar zeker niet de makkelijkste want op een gegeven moment kwamen we bij een stuk rots dat te stijl was om op te kunnen lopen maar we moesten toch naar beneden en in de opening kwam net een grote hotsrping uit het steen zetten. Na 5 minuten geklungel waren we eindelijk alledrie wel zeiknat maar er wel doorheen. (vandaar de naam Hell''s Gate). Toen moesten we helemaal omghoog klimmen wat weer voor een prachtig uitzicht zorgde. Terwijl we terugliepen naar de auto kwam de masaai-man een van zijn dorpsgenoten tegen die zei dat hij een probleem had. Een van de vrouwen uit het dorp was enstig ziek en moest dringend naar het ziekenhuis maar omdat het zondag was reden er op dat moment geen auto's in het park. Dus hebben wij de vrouw naar het ziekenhuis gebracht waardoor ik maar weinig tij in het park heb doorgebracht maar dat doet men voor de medemens. Ik vond het allemaal wel spannend want toen we de vrouw uit het masaaidorp ophaalde lag ze op een doek in de schaduw te hoesten, hijgen en te piepen met een hoop pokken op haar hoofd. In de auto bleef ze maar vreemde geluiden maken en de stank en de vliegen waren ook niet erg prettig. (masaaimensen ruiken voor mijn westerse neus niet zo fijn omdat ze vooral zure melk drinken en heel andere eetgewoontes hebben en er zaten er 3 in de auto, maar de gids vond het zelf ook niet aangenaam zei hij later) Nadat we ze afgezet hebben en alle vliegen uit de auto hadden verjaagd reden we naar lake Elemantaita waar ik flamingo's zou kunnen zien. De gids was behoorlijk de weg kwijt en we reden zo'n 1,5 uur van de hoofdweg met een paar schapen als getuigen over rotsachtige graslanden. Er was geen weg dus we moetsen maar goed kijken waar het meer steeds lag. Uiteindelijk kwamen we aan en reden we over een opgedroogd stuk meer waardoor de auto een beetje in het zand zakte, wat we niet zo prettig vonden want als we vast zouden komen te zitten hadden we een serieus probleem. We waren ook exact aan de verkeerde kant van het meer want de flamingo's zaten allemaal aan de andere kant dus met een verrekijker had ik ze kunnen zien. We zijn toch maar even naar het water gerend en weer terug want het kon elk moment hard gaan regenen en dan kwamen we nooit meer terug met de auto. Een beetje een mislukking dus allemaal maar ik kon er wel om lachen. De weg terug ging ook weer aardig slungelig maar uiteindelijk kwamen we toch op tijd, want de benzine was bijna op, terug op de hoofdweg. De gids at een gruwelijk stinkend stuk vlees langs de weg en we dronken samen een Tusker biertje. (ik lustte nooit bier maar n Tusker gaat er wel in!) We wachten langs de weg met het stinkende vlees op de auto waar ik mee naar Nakuru zou rijden. In die auto zat alleen maar een gids en nog een andere man uit Amerika die net van de Masaai mara terug kwamen en de rest van de mensen al ergens ander hadden afgezet. We sliepen in nakuru in een wederom luxe hotel en de volgende ochtend reden we naar het national park Nakuru waar we tot 12 uur veeeeeel flamingo's, buffels, waterbucks, zebra's, giraffen, babboons en een 4-tal neushoorns hebben gespot. En een hoop wegrennende warthog's met mini-baby's! We reden ook nog naar een viewpoint vanwaar we het hele park konden zien en waar een hele hoop lizzzzzzards tussen de rotsen zaten in alle kleuren van de regenboog een klein bol brutaal donzig bruin wezentje wat we niet konden definieren die erg nieuwsgierig was. De tijd ging natuurlijk veel te snel en helaas heb ik weer geen geluk gehad om een "roofdier" te spotten maar het was toch weer een geweldige safari! Oh ja, ik zat in de matatu op weg naar Eldoret en bedacht me toen opeens dat ik me niet meer kan herinneren welke munstukken onder de een euro en boven de 5 eurocent wij hebben in Nederland en hoe deze er uitzien... Best bizar dat dat zo snel gaat. ~Geen spreuk is ook een spreuk~ Liefs, Demente Daphne
Zoals ik u verteld had zou ik een paar dagen weggaan, en dat heb ik gedaan. Vorige week donderdag zijn Hanna, toby en ik naar Nairobi gegaan met een shuttle, die voor het eerst dat ik er in zat eens geen vertraging van minstens 1,5 uur had, dus dat begon goed. Eenmaal in nairobi hebben we Hanna ergens afgezet want die had een midcamp van haar reisorganisatie. toby wist ergens wel een "goed" hotel te zitten. Dat was het zeker, het was een luxe die ik in lange tijd niet gezien had! Omdat Toby daar al twee keer eerder was geweest krgen we 50% korting en toen was het nog maar 20 euro, wat voor keniaanse begrippen nog vrij veel is dus u moet zich voorstellen wat een mooi hotel dat was! We hadden besloten om er onze "verwendag" van te maken dus gingen we s'avonds uit eten in een luxe italiaans restaurant; heeeeerlijk want ik mis mijn pasta-verslaving wel een beetje! Daarna zijn we ergens nog wat gaan drinken en belanden we per ongeluk in een Karaoke-bar. Ik schreef me natuurlijk in om een nummertje te zingen wat erg grappig was zo meelezend vanaf een scherm als de enige mzungu in the house, en dus alle ogen op mij gericht. We hebben de hele avond met de kenianen gedanst en gezongen en pas toen de bar dicht ging gingen we met de taxi naar huis waar we om 5 uur eindelijk in bed lagen. Om 9 uur moesten we al uitchecken dus dat was natuurlijk iets minder maar als dappere dodo's trokken we met onze bagage de verkeerde kant van de stad op. Pas na een uur lopen kwam Toby tot de ontdekking dat we precies de verkeerde kant op hadden gelopen en we hadden toch echt geen zin om weer terug te lopen dus hebben we een taxi genomen naar het Y.M.C.A. een hostel aan de rand van de stad waar we goedkoop maar goed twee nachten hebben geslapen. De volgende dag heb ik een serieuze shoppingdag gehouden en 3,5 uur op een curiomarkt onderhandeld over de prijzen tot ik echt hoofdpijn had en de souvenirs ook nauwelijks meer kon dragen. Maar dat is natuurlijk goed nieuws voor den meeste lezers, want het zijn natuurlijk jullie cadeautjes! (nou ja de meesten dan he, heb voor mezelf ook het een en ander gekocht) Ik heb deze dag ook een aantal reisbureaus die safari's organiseren bezocht en uiteindelijk voor een mooie prijs een twee-daagse safari geboekt. Om 7 uur werd ik door de chauffeur en gids Alex opgehaald en we reden onder de donkere wolken richting Naivasha. (het regenseizoen is nu echt begonnen) Rond 9 uur waren we in Hell's Gate het national park in Naivasha. Ik vroeg me af waaromn het deze naam droeg maar de gids zei dat ik daar vanzelf wel zou achterkomen. We hebben een half uur met de auto door de hoge rotsachtige omgeving gereden waar we een paar zebra's en warthog's zagen. (die ik tot mijn favoriete safari-dier heb gemaakt! Ze zijn echt supergrappig een soort van wilde everzwijntjes met grote tanden en wanneer ze rennen want het zijn behoorlijke schuchtere beestjes gaat hun staart stijf omhoog als een pijl en pas daarna zetten ze het op een rennen met de staart in de lucht!) We stapten ergens uit waar we een wandeling konden maken door smalle kloven tussen de rotsen en hotsprings. De hotsprings kwamen uit de rosten (vulkaanactiviteiten) en het water was echt kokend heet! We hadden een masaai-gids bij ons tijdens de wandeling die volgens mij al dronken was en de hele tijd grappig aan het lallen. We moesten behoorlijk klimmen en klauteren waar ik met mijn sportschoenen niet op gerekend had, af en toe waren de rotsen door het warme water heel erg glibberig. We namen "de kortste weg" maar zeker niet de makkelijkste want op een gegeven moment kwamen we bij een stuk rots dat te stijl was om op te kunnen lopen maar we moesten toch naar beneden en in de opening kwam net een grote hotsrping uit het steen zetten. Na 5 minuten geklungel waren we eindelijk alledrie wel zeiknat maar er wel doorheen. (vandaar de naam Hell''s Gate). Toen moesten we helemaal omghoog klimmen wat weer voor een prachtig uitzicht zorgde. Terwijl we terugliepen naar de auto kwam de masaai-man een van zijn dorpsgenoten tegen die zei dat hij een probleem had. Een van de vrouwen uit het dorp was enstig ziek en moest dringend naar het ziekenhuis maar omdat het zondag was reden er op dat moment geen auto's in het park. Dus hebben wij de vrouw naar het ziekenhuis gebracht waardoor ik maar weinig tij in het park heb doorgebracht maar dat doet men voor de medemens. Ik vond het allemaal wel spannend want toen we de vrouw uit het masaaidorp ophaalde lag ze op een doek in de schaduw te hoesten, hijgen en te piepen met een hoop pokken op haar hoofd. In de auto bleef ze maar vreemde geluiden maken en de stank en de vliegen waren ook niet erg prettig. (masaaimensen ruiken voor mijn westerse neus niet zo fijn omdat ze vooral zure melk drinken en heel andere eetgewoontes hebben en er zaten er 3 in de auto, maar de gids vond het zelf ook niet aangenaam zei hij later) Nadat we ze afgezet hebben en alle vliegen uit de auto hadden verjaagd reden we naar lake Elemantaita waar ik flamingo's zou kunnen zien. De gids was behoorlijk de weg kwijt en we reden zo'n 1,5 uur van de hoofdweg met een paar schapen als getuigen over rotsachtige graslanden. Er was geen weg dus we moetsen maar goed kijken waar het meer steeds lag. Uiteindelijk kwamen we aan en reden we over een opgedroogd stuk meer waardoor de auto een beetje in het zand zakte, wat we niet zo prettig vonden want als we vast zouden komen te zitten hadden we een serieus probleem. We waren ook exact aan de verkeerde kant van het meer want de flamingo's zaten allemaal aan de andere kant dus met een verrekijker had ik ze kunnen zien. We zijn toch maar even naar het water gerend en weer terug want het kon elk moment hard gaan regenen en dan kwamen we nooit meer terug met de auto. Een beetje een mislukking dus allemaal maar ik kon er wel om lachen. De weg terug ging ook weer aardig slungelig maar uiteindelijk kwamen we toch op tijd, want de benzine was bijna op, terug op de hoofdweg. De gids at een gruwelijk stinkend stuk vlees langs de weg en we dronken samen een Tusker biertje. (ik lustte nooit bier maar n Tusker gaat er wel in!) We wachten langs de weg met het stinkende vlees op de auto waar ik mee naar Nakuru zou rijden. In die auto zat alleen maar een gids en nog een andere man uit Amerika die net van de Masaai mara terug kwamen en de rest van de mensen al ergens ander hadden afgezet. We sliepen in nakuru in een wederom luxe hotel en de volgende ochtend reden we naar het national park Nakuru waar we tot 12 uur veeeeeel flamingo's, buffels, waterbucks, zebra's, giraffen, babboons en een 4-tal neushoorns hebben gespot. En een hoop wegrennende warthog's met mini-baby's! We reden ook nog naar een viewpoint vanwaar we het hele park konden zien en waar een hele hoop lizzzzzzards tussen de rotsen zaten in alle kleuren van de regenboog een klein bol brutaal donzig bruin wezentje wat we niet konden definieren die erg nieuwsgierig was. De tijd ging natuurlijk veel te snel en helaas heb ik weer geen geluk gehad om een "roofdier" te spotten maar het was toch weer een geweldige safari! Oh ja, ik zat in de matatu op weg naar Eldoret en bedacht me toen opeens dat ik me niet meer kan herinneren welke munstukken onder de een euro en boven de 5 eurocent wij hebben in Nederland en hoe deze er uitzien... Best bizar dat dat zo snel gaat. ~Geen spreuk is ook een spreuk~ Liefs, Demente Daphne
posted by gewoondaphne@kenia at woensdag, april 18, 2007
1 comments
