Sheepy the goat

De taarten die we gebakken hebben voor Phyllis' en mijn verjaardag met de meiden.
Dit is de stiekeme foto die ik heb gemaakt van de traditioneel geklede Pocon-mannen toen ze even niet opletten...

Dit ben ik zoals u ziet. Ik sta ergens in het gebied van de Marich pass.

Dag lieve mensen,

Sinds gisterochtend hebben we in de schuur een geit vertelde ze me dus ik ging kijken. De moeder was die ochtend overleden dus het moet nu gevoed worden met de fles. (naar zeggen door het rift valley fever wat we niet willen geloven want dat is een dodelijk virus wat ook op mensen overgedragen kan worden en al 65 menselijke slachtoffers heeft geeist.) Ik ga vanmiddag aan Jos vragen hoe dat zit want als het echt het rift valley fever is voel ik me toch niet echt comfortabel het beestje te blijven voeden. Ik heb het Sheepie genoemd (dat spreek je uit als Tsjiiiepiiiie, het liefst met een zachte hoge stem.) en het lijkt op een geitenschaap aar bleek toch een schaap te zijn na wat achtergrondinformatie opgevraagd te hebben. Sheepy lurkt 4x daags lekker uit de fles en zegt vaak beehhh.

Gisteren hebben we een baby-olympics gehouden op het grasveld met touwtje springen, ringwerpen, slalom rennen en blikjes gooien met ballen. Ze vonden het echt geweldig maar na n half werd het toch weer mot omdat ze met teveel waren. (ongeveer 20 kinderen die geen engels spreken omdat ze te jong zijn en Bettina en ik die alles probeerde in goede banen te leiden) De blikjes werden uit elkaars handen gerukt, kinderen gingen voordringen en elkaar daarom meppen en uiteindelijk werd het een huilfestijn. Op het hoogtepunt hebben we de oplympics stopgezet en kreeg iedereen een snoepje wat een nog grotere uitdaging is om iedereen een snoepje te geven want ze proberen er natuurlijk allemaal meer te bemachtigen.

8 Januari gaat iedereen weer naar school en blijven we over met zo'n 40 kinderen onder de 12. Fijn omdat er dan meer overzicht is en je meer kan doen met kinderen in kleinere groepjes maar ergens ook erg jammer want de meiden van mijn leeftijd gaan dan ook allemaal weg naar boarding-school en heb ik dus haast niemand meer mee om even gezellig mee te praten. Bettina vertrekt over twee weken en er komen morgen nog twee meisjes uit de U.K. maar ik weet niet hoe oud ze zijn. Phyllis heeft het erg druk met alle voorbereidingen voor school waar ik haar soms mee help. Af en toe kook ik als er veel gasten komen, lekkere pasta.

Drie dagen geleden ben ik naar de Amani-workshop geweest waar er van recycle-produscten hele mooie dingen gemaakt worden zoals, sierraden, notitieboekjes, kleding en potten. De mensen die er werken zijn allemaal hiv-besmet en de opbrengst van de producten gaat ook naar dit doel. Het was mooi om te zien hoe er van wat wij als afval beschouwen prachtige producten werden gemaakt.

In mijn volgende blog zal ik wat meer vertellen over de achtergronden van de kinderen en ik ga ook bij Jos en Phyllis informeren met welke projecten ze nu bezig zijn om sponsors voor te zoeken zodat u allen uw portomonneetjes leeg kunt gooien deze kant op. (postduif kan ook; zou ik alleen geen keniaanse nemen die doen er echt te lang over.)

Mochten er nog lezers zijn die mij graag een persoonlijke mail willen sturen en om welke reden dan ook nog niet in het bezit zijn van mijn felbegeerde e-mailadres bij deze: daffy2000675@msn.com

Liefs De-D-woorden-Dreigen-op-te-raken-Daphne