Daphne has left the continent!

Dag lieve mensen,

Is het echt waar?
Ja lieve mensen ik kan het zelf ook nog niet helemaal bevatten maar ik zit hier gewoon doodleuk in Nairobi te internetten in een luxe hotel waar we even een pitstop houden tot het volgende vliegtuig vertrekt. Jeetje wat een indrukken allemaal zeg en toch voelt het niet heel vreemd. Nog niet waarschijnlijk. Ik ga het kort houden want moet zo weer verder maar ik ben in ieder geval al een heel eind gekomen en dat wilde ik jullie toch maar even vertellen.

Vliegtuig twee uur vertraging, zat er een vrouw een beetje ruzie te maken met een andere vrouw. Dat kon natuurlijk zomaar niet dus die mocht niet meer mee met ons. Duurde lang maar was wel spannend! Ik had een mooi plaatsje aan het raam van de lieve balimedewerkster op schiphol gekregen maar wilde perse als laatste het vliegtuig in aangezien ik nog wel eens raar wil gaan doen als er teveel mensen om mij heen staan en ik het gevoel heb dat ik geen kant op kan. Zit er een mevrouw op mijn plekje. Dus vraag haar vriendelijk of ik daar mag zitten met een zielig verhaal erbij dat ik dat echt nodig heb voor mijn gemoedstoestand en gelukkig na wat gemopper geeft ze mij "mijn" plekje. Toch maar even een kletspraatje want zo'n reis duurt echt lang als je naast iemand zit waar het echt niet mee klikt. Blijkt zij ook vrijwiliigerswerk te gaan doen in een weeshuis in Mombasa voor het eerst. Dus dat stoeltje was gelijk vergeten. Even wat idiote films gekeken, vies gegeten en paar uurtjes getukt en toen ik wakker werd keek ik uit het raam en zag daar de rode gloed van de opkomende zon; Prachtig! Op de grond was er echter niet veel meer dan mist te zien en dreigende wolken maar ach, het is toch wel lekker warm hoor zo'n 20 graden denk ik.

Met twee mutata's van het vleigveld naar het hotel. (ik reis tot vliegveld Eldoret mee met een groep nederlanders die hier 5 weken gaaan trainen; lange-afstand-lopers) De ene had al een lekke band toen we de bagage er in stopten en de ander kreeg er onderweg een. Over de "snelweg" sjeesden wij overal langs. (wij gingen echt wel het hardst van allemaal!) Mijn auto-angst ook gelijk opgelost. Langs en tussen de wegen overal mensen met draagdingen op hun hoofd of op de fiets of met karretjes langs de weg allemaal hun dingetje aan het doen. Ontspannen sfeer terwijl ik tussen de door rood rijdendende toeterende massa mijn reis begon.

Tot zover. Het reisjournaal met de spreuken ligt even niet binnen handbereik dus daarom deze spreuk dan maar: "Doe je best, vergeet de rest want alles komt op zijn pootjes terrecht..."
(black beauty, the movie haha)

Liefs Diachronische Daphne