woensdag, november 08, 2006

Jezussandalen




Dag lieve mensen,
Vandaag weer eens een bezoek gebracht aan mijn lieve tandarts en hoop er nu weer een half jaar tegenaan te kunnen!
Zo ik heb mijzelf net een paar jezussandalen aangeschaft! Ziet er niet uit maar zit heerlijk comfortabel! Ik kon kiezen tussen goedkoop of wat duurder en heb de duurdere versie genomen aangezien ik daar tcoh waarschijnlijk elke dag voor een half jaar op moet lopen. (bedankt mam!!!)
Als je in een winkel komt (bijvoorbeeld een jezussandalenwinkel) en een beetje je verhaal verteld over waar je naartoe gaat en wat je daar gaat doen merk je toch dat de reacties overal een beetje het zelfde zijn: "wat leuk, spannend, ik zou dat ook wel willen, maar ja..." Daarna wordt er vaak naar mijn reactie gevraagd en die is dan vaak: "ja ehmmm... leuk... vooral erg spannend ik kan mij er nog niet zoveel bij voorstellen." Ik vind het natuurlijk doodeng en hoe dichter bij 12 december komt hoe vaker ik mij betrap gedachtes te hebben als; "zou ik mijn ticket nog kunnen verkopen? Ik ga toch maar niet hoor jongens ik heb spontaan last van... van... van..." Ja van wat eigenlijk en dan komt er niks in mij op. Maar deze gevoelens schijnen niet vreemd te zijn zegt "men" en mijn vertrouwen in "men" is groot dus ga ik maar gewoon.
Voor alle lezers die nu gelijk angstig denken dat ik onverwachts toch nog een impulsieve beslissing zal gaan nemen deze geruststellende woorden: "Ik kan haast niet wachten om jullie hier allemaal in de kou achter te laten ik hoop dat het een strenge winter wordt in nederland. Ik zal er weer zijn in de zomer."

maandag, november 06, 2006

gewoondaphne@kenia (nog in nederland)



6-11-2006

Dag lieve mensen, dit is mijn weblog waarop ik zo vaak als mogelijk is iets zal proberen te schrijven en foto's zal proberen te laten zien tijdens mijn verblijf in Kenya.

Zie je het al voor je? Dat meisje met de knijper op den neus tussen dat prachtige landschap...? Ik (nog) niet!

Ik ben nu nog bezig om de "zakelijke en saaie" dingen te regelen zoals inentingen, visum en verhuizen... Dit bevalt mij uiteraard helemaal niet; ik hou mij liever bezig met leuke dingen maar ach zoals in ieder mensenleven moeten dit soort dingen nu eenmaal gebeuren. Het kan vaak feest zijn maar niet altijd.

Eergisteren heb ik mijn eerste malariapil mogen slikken waar ik gelijk een brandende slokdarm van kreeg die gepaard ging met kokhalzende overgeefbuien. (ja jongens jullie krijgen vanaf nu alle sappige ranzige details uit mn leven te horen; graag of niet) Op de bijsluiter staat dat ik last kan krijgen van psychoses, hallicunaties, wanen, slaapstoornissen, maagdarmklachten,zenuwstoornissen en duizeligheid. Maar gelukkig zijn dit alleen de klachten die je er "soms" van kan krijgen en is het minder waarschijnlijk dat ik last zal krijgen van veranderingen in de bloeddruk, huiduitslag, spierpijn of een grieperig gevoel. Dit doet de mens toch weer goed te weten dat er dingen zijn waarbij de kans kleiner is het te krijgen.
Always look at the bright side of life!

Mochten jullie benieuwd zijn naar waar ik zit dan kunnen jullie kijken op www.changesforbarakafarm.info op deze site die overigens in het nederlands is geschreven kun je een hoop informatie vinden over waar ik zit. Ook is er nog de site www.lewachildrenshome.info


Liefs Daphne